هرشب وقتي تنها ميشم حس ميکنم پيش مني

دوباره گريه م ميگيره انگار تو آغوش مني

روم نميشه نگات کنم وقتي که اشک توچشمامه

با اينکه نيستي پيش من انگار دستات تودستامه

بارون ميباره و تو رو دوباره پيشم ميبينم

اشک تو چشام حلقه ميشه دوباره تنها ميشينم

قول بده وقتي تنها ميشم بازم بياي کنارمن

شباي جمعه که مياد بياي سر مزار من

دوباره باز ياد تو شد زمزمه نبودنم

ببين که عاقبت چي شد قصه با تو بودنم

خاک سر مزار من نشوني از نبودنت

دستاي نامردم شهر چرا ازم ربودنت

به زير خاکم و هنوز نرفتي از خيال من

غصه نخور ، سياه نپوش ، گريه نکن براي من

ديگه فقط ارزومه بارون بباره رو تنم

دوباره لحظه ها سپرد منو به باد رفتنم

بارون ميباره و تو رو دوباره پيشم ميبينم

اشک تو چشمام حلقه ميشه دوباره تنها مي شينم

ديگه فقط ارزومه بارون بباره رو تنم

رو سنگ قبرم بنويس تنها ترين تنها منم

لحظه اي چند تبسم کن

براي داشتن من نه!

که شايد از آن بيزارتري

براي لحظه اي که بي من خواهد گذشت

لحظات بي تو بدون خيلي سخت گذشت

دنياي تاريکي بود

هر چند باز ندارمت

اما شناختن تو ارزش اينکه من غرورم را بشکنم

حتي نداشت

من دوست داشتم

نه به خاطر اينکه تنها بودم و هستم

هم اکنون نيز تنهام

با اينکه ...

کاش برام همون هندونه مي موندي که

ظاهرش زيبا بود...

و اي کاش

مي دونم دلت گرفته........

من برات سنگ صبورم چي شده تنها نشستي.........

مثل تو از همه دورم واسه من زندگي سرده.......

نکنه تو هم غريبي کاش مي شداشکاتوپاک کرد......

بميرم تو هم بريدي چه تبسم قشنگي........

وقتي به غمها بخندي آخه ارزشي نداره........

دل به اين دنيا ببندي نازنين دنيا همينه........

اونکه خواب بود بدترينه نکنه تنهات گذاشته........

آخره عشقها همينه ميدوني چقدر عزيزه........

قطره سپيد شبنم مثل اون اشکاي نازت.......

رو تن گلهاي مريم نازنين خدا بزرگه...

غم واز خودت جدا کن بدونکه با توبودن مثل ستاره زيبا ست...

به ديدارم بيا

روزي شخصي در حال نماز خواندن در راهي بود و مجنون بدون اين که متوجه شود از بين او و سجاده اش عبور کرد مرد نمازش را قطع کرد و داد زد هي چرا بين من و خدايم فاصله انداختي مجنون به خود آمد و گفت من که عاشق ليلي هستم تورا نديدم تو که عاشق خداي ليلي هستي چگونه مرا ديدي

چه کسي جز تو مي تونست منو در آغوش بگيره

و دنيا را از حرکت باز دارد

چه کسي جز تو مي تونست مرا آگاه سازد

به بهترين شکل ممکن

چه کسي جز تو مي تونست دستم رو بگيره

و مرا به سرزمين رويا ها ببرد

چه کسي جز تو مي تونست چنان وجدي به من بده

که از خوشي فرياد کشم

چه کسي جز تو مي تونست منو با عشق پيوند دهد

و قلبم را بگشايد

چه کسي جز تو مي تونست تک تک ستاره ها رو

به زمين بياره

چه کسي جز تو مي تونست به من بگه

«همانگونه که هستي دوستت دارم»

حتي يک نفر هم نمي تونست

متل تو باشد

پس من هم هيچ کسي را مثل تو

دوست نخواهم داشت